Zalety wielkiego parteru

Opublikowano Październik 25, 2009

Wielka powierzchnia parteru jest niezwykle popularnie praktykowaną techniką budowlaną w obecnych czasach. Pomieszczenia dodatkowe są budowane w zależności od indywidualnych potrzeb klienta. Domy parterowe wykazują się powtarzalnością konstrukcyjną. Dzięki klasycznemu podziałowi, pomieszczenia dzieli się na dzienne i nocne. Pomieszczenia dzienne znajdują się zwykle na parterze, a nocne na piętrze lub poddaszu użytkowym. Bywa, iż jasny podział pomieszczeń jest zachwiany projektem, ponieważ powierzchnia poddasza jest zbyt mała i pomieszczenia nocne należy ulokować na parterze. Jednak jest to rzadkość i najczęściej podział ten doskonale się sprawdza. Ogromna powierzchnia parteru jest niezwykle wygodna, jednak należy pamiętać, że większa ilość pokoi jest bardziej funkcjonalna. Pomieszczenia te przydają się w przypadku licznej rodziny, dzięki czemu możemy zapewnić każdemu domownikowi osobną część domu. Dzięki indywidualnym pomieszczeniom domownik może lepiej wypocząć, zrelaksować się oraz zadbać o swoje sprawy prywatne. Osoby, które pragną szybko wybudować dom i wprowadzić się do niego powinny skorzystać z gotowych projektów. W nich zawarte są wszelkie rozwiązania, łącznie z tymi jak ulokować poszczególne pomieszczenia (sypialnie, łazienki, i tym podobne). Dzięki takiemu rozwiązaniu inwestor może zamieszkać w budynku jeszcze przed jego całkowitym ukończeniem, przykładowo przed wykończeniem poddasza. Zapewne komfort mieszkania będzie o wiele mniejszy, jak również przestrzeń życiowa, jednak wszelkie niezbędne pomieszczenia będą już gotowe do użytku. Poddasze, które zwykle zawiera jedynie sypialnie oraz dodatkową łazienkę, będzie można dokończyć z biegiem czasu. Budowa etapowa doskonale sprawdza się w przypadku budynków z obszernymi parterami. Dodatkowo budowa etapowa pozwala inwestorowi uniknąć konieczności wyłożenia dużej sumy pieniędzy na początku inwestycji. Domy z dużym parterem dodatkowo zapewniają większy poziom bezpieczeństwa. Wiele rodzin posiada pod opieką osoby starsze bądź dzieci. Dla takich osób problemem jest między innymi poruszanie się po schodach. Dzięki ulokowaniu takiej osoby w pokoju na parterze zaoszczędzimy jej wielu przeszkód i nieprzyjemności. Jednak konieczne jest posiadanie obszernego parteru. Umieszczenie wszystkich potrzebnych pomieszczeń na wielkim parterze likwiduje konieczności poruszania się po schodach, co jest również niezwykle pozytywnym aspektem w przypadku osób niepełnosprawnych. Schody to bariera, którą nie każdy może pokonać, a dzięki wielkiemu parterowi szybko ją likwidujemy.

Czy warto budować piwnicę?

Opublikowano Październik 21, 2009

Budowanie domów niepodpiwniczonych jest tańsze i mniej kłopotliwe. Z tych właśnie powodów coraz częściej nowoczesne domy są pozbawione tej kondygnacji. Jednak warto się zastanowić czy na pewno jest to dobra decyzja. Inwestorzy oraz projektanci w ostatnich czasach zmienili nieco zdanie na ten temat. Likwidacja piwnic pod budynkami uwarunkowana była głównie aspektem ekonomicznym. Nie wybudowanie piwnicy jest ogromną oszczędnością dla inwestora. Jest to jednak tylko jedna strona medalu. Jeżeli zastanawiamy się, czy nasz dom powinien posiadać piwnicę czy nie, musimy głęboko się zastanowić nad własnymi potrzebami, wielkość posiadanej działki, jak jest ona ukształtowana. Ważnym aspektem jest również zagospodarowanie przestrzennego danego regionu. To ono często decyduje o tym czy w danym budynku ma być piwnica czy nie. Dawniej podnoszenie parteru ponad grunt na działce było wymogiem budowlanym. Z tego względu zaczęto szukać możliwości wykorzystania tej przestrzeniu. Był to podstawowy argument do zbudowania piwnicy. Podnoszenie parteru pozostało do dzisiejszego dnia, jednak tłumaczy się to bardziej chęcią uniknięcia problemów wynikających z wysoko umieszczonej wody gruntowej. Jednak w obecnych czasach jest to słaby powód, ponieważ wykorzystując nowoczesne technologie oraz zaawansowane materiały budowlane możemy szczelnie odizolować pomieszczenia w piwnicy przed działaniem wilgoci gruntowej. Dawniej piwnica stanowiła również środek izolacji parteru od gruntu, co w dzisiejszych czasach również można zastąpić określonymi materiałami budowlanymi. Nowoczesne ogrzewanie, jakie stosuje się w domach przemawia za brakiem piwnicy, ponieważ jest ona w tym przypadku nie potrzebna. Dzięki zainstalowaniu kotłów gazowych nie potrzebujemy pomieszczenia jak kotłownia, które służyło do składowania opału oraz osprzętu grzewczego. Technika grzewcza pozwala na prowadzenie poziomych przewodów wodociągowych oraz grzewczych, dzięki czemu rola piwnicy zostaje coraz bardziej ograniczona. W chwili obecnej nie ma żadnych komplikacji technologicznych, które wymagałyby wybudowania piwnicy. Odnosi się to zarówno do domów jednorodzinnych, szeregowych i wszystkich innych. Powszechnie dostępnie materiały budowlane oraz środki techniczne pozwalają inwestorom na zlikwidowanie piwnicy, na rzecz wprowadzenia nowoczesnych rozwiązań. Nie da się jednak zaprzeczyć, iż piwnica jest to kondygnacja o wielkiej użyteczności gospodarczej, między innymi jako magazyn. Likwidując piwnicę musimy być przygotowani na to, że reszta pomieszczeń zacznie spełniać jej rolę.

Instalacja elektryczna

Opublikowano Październik 17, 2009

12Najtrudniejszym zadaniem elektryka jest zaprojektowanie i wykonanie instalacji elektrycznej w domu tak ażeby była bezpieczna nawet jeśli korzystający z niej mieszkańcy dal przykładu podam tu małe dzieci zachowują się w sposób nierozsądny. Najczęściej używa się przewodów płaskich umieszczając je w płytkich bruzdach wyciętych w tynku. Do ściany mocujemy je za pomocą uchwytów z tworzywa sztucznego. Natomiast jeśli przewody są szerokie na przykład 5-żylowe mocujemy je za pomocą aluminiowych blaszek które przytwierdzamy do ściany za pomocą kołków rozporowych. Innym sposobem na poprowadzenie przewodów jest poprowadzenie ich w elastycznych rurkach wykonanych z tworzywa sztucznego które układamy w głębokich bruzdach ściennych. Lecz takie rozwiązanie jest dużo bardziej czasochłonne oraz pracochłonne co powoduje zwiększenie kosztów takiej instalacji. Warto jest je jednak zastosować tam gdzie ewentualna wymiana łączyła by się ze zniszczeniem powierzchni ścian np. okładziny z płytek w kuchni lub łazienki. Przewody powinniśmy zawsze układać w odpowiedniej odległości od drzwi i okien, zawsze pionowo lub poziomo lecz w żadnym przypadku po skosie. Przewody zasilające w jednym pomieszczeniu najczęściej prowadzimy od gniazda do gniazda. Warto zastosować tak zwany układ pierścieniowy gdzie obwód tworzy zamknięta pętla, ponieważ gdy zostanie odcięty prąd z jednym z gniazd nie będzie to miało wpływu na pozostałe gniazda. W niektórych przypadkach zwłaszcza jeśli chodzi o duże pomieszczenia bardziej korzystne jest zasilanie z dwóch różnych źródeł ponieważ wyłączenie jednego z nich nie unieruchamia wszystkich pozostałych w pomieszczeniu urządzeń. Przewody łączy się tylko i wyłącznie w puszkach instalacyjnych. Puszek nie pokrywa się tynkiem ponieważ w razie awarii był bardzo łatwy dostęp tym bardziej że do uszkodzeń najczęściej dochodzi w miejscu łączeń. Do łączenia przewodów używamy tylko i wyłącznie specjalnych złączek. W żadnym wypadku nie można ich łączyć przy pomocy skręcenia żył ponieważ takie połączenie jest wysoko niebezpieczne, a dodatkowo uniemożliwia jakąkolwiek kontrole stanu połączenia. Przewodów ze względu na możliwość zalania nie kładziemy poniżej rur wodociągowych lub kanalizacyjnych. Nie powinny się również stykać z przewodami instalacji gazowych, a zalecana odległość to 10cm. W łazienkach, kuchniach czy też pralniach zagrożenie pożarowe jest szczególnie duże. Metalowe konstrukcje obudowy pralki, lodówki czy kuchenki są doskonałymi przewodnikami dlatego gdyby znalazły się pod napięcie mogło by dojść do porażenia prądem. Natomiast jeśli rury wodociągowe wykonane są z metalu to również dotknięcie kranu lub niesprawnego urządzenia elektrycznego może spowodować bardzo ciężkie porażenie prądem.

Poddasze użytkowe

Opublikowano Październik 15, 2009

6Poddasza są jednym z najlepszych miejsc które nadają się na adaptację pomieszczenia mieszkalnego. Poniżej zaprezentuje kilka wskazówek jak prawidło zagospodarować tak przestrzeń aby całe poddasze stało się użytkowe.
Łóżko na poddaszu użytkowym. Pojedyncze łóżko standardowo ma szerokość od 70 do 90cm i wysokości do wierzchu materaca od 35 do 45cm. Musimy zapewnić nad nim przestrzeń o wysokości 90cm,której przestrzeń jest mierzona w osi łóżka. Ponieważ tylko w taki sposób możemy zagwarantować bezpieczne siedzenie osobie dorosłej. Poza tym koniecznością jest zapewnić możliwość stania koło łóżka co oznacza że w odległości 25cm od krawędzi materaca wysokość która mierzymy od podłogi do krzywizny sufitu musi wynosić minimum 190cm. Wynika z tego że ścianka kolankowa przy której ma stać łóżko powinna wynosić od 75 do 95cm, w zależności od konta nachylenia dachu. Regał na poddaszu użytkowym. Regałem nazywamy szafę lub inny dowolny mebel służący do przechowywania różnych rzeczy który zwykle posiada głębokość od 40 do 60cm. Aby muc stanąć przed nim musimy mieć zapewnioną wysokość stania, a więc 190cm która jest mierzona w odległości 15cm od regału( mierzenie wykonujemy od podłogi do krzywizny dachu). Wskazane jest aby ściana była jak najwyższa ponieważ mamy wtedy więcej miejsca do przechowywania rzeczy.
Sedes na użytkowym poddaszu. Sedesy lub bidety mają najczęściej wysokość około 40cm oraz głębokość od 50 do 70cm. Wysokość wraz ze spłuczką na ogół nie przekracza 90cm, co jednocześnie oznacza minimalną wysokość ścianki kolankowej. Dorosły który korzysta z tych urządzeń aby być pewnym że nie uderzy się głową musi mieć zapewnioną odległość 130cm, gdy siedzi (wymiar będzie tylko wtedy zachowany gdy będzie mierzony od 20 do 30cm od ściany) oraz koło 190cm gdy będziemy stali prze sedesie lub bidecie. Jeśli mamy zamiar maksymalnie wykorzystać miejsce pod skosem zgodnie z powyższym założeniem kąt nachylenia dachu powinien wynosić od 55 do 65 stopni. Oczywiście nic nie szkodzi gdy kąt jest mniejszy jeśli ścianka kolankowa będzie wyższa lub urządzenie bardziej od niej odsunięte. Wanna na poddaszu użytkowy. Standardowa wanna ma wymiary od 40 do 45cm głębokości oraz od 140 do 170cm długości. Przyjmuje się że jej dno znajduje się 15cm nad posadzką. Oznacza to tyle że ścianka kolankowa nie powinna być niższa od 75 do 90cm . Oczywiście przy założeniu że wystaje ponad wannę od 20 do 30cm. Swobodne stanie i siedzenie wannie można zapewnić jeśli w odległości około 50cm od ścianki kolankowej wysokość od dna wanny do sufitu nie będzie mniejsza niż 90cm, a 30 do końca wanny. Decydujący o możliwości takiego rozwiązania jest drugi warunek a mianowicie dach musi mieć kąt nachylenia od 39 do 49 stopni.

Montaż rynien

Opublikowano Październik 13, 2009

51Najczęściej rynny są montowane przez dekarzy, ale niektóre elementy a zwłaszcza rynny na zatrzaski możemy założyć sami, korzystając przy tym z instrukcji dostarczonej przez producenta. Lepiej jest jednak skorzystać z pomocy fachowca ponieważ cena jego usługi będzie wynosić 10% samego materiału ale za to uzyskamy gwarancje na wykonaną pracę. Poniżej postaram się opisać jak powinien przebiegać montaż rynien. Jako pierwsze musimy zamocować haki rynnowe. Haki potocznie nazywane Ryndakami, przykręca się do deski okapowej, czasem też do krokwi lub łat. Odległość między hakami dostosowuje się według obciążeń : 50cm w rejonach dużych opadów śniegu oraz do 70cm w mniej śnieżnych rejonach. W pobliżu rur spustowych, narożników i łączników haki mocujące powinny być umieszczone gęściej. Odległość jaka powinna zostać zachowana od zakończenia rynny czy też od krawędzi narożnika oraz obu stron wlotu rury nie powinna przekraczać od 10 do 15cm. Montaż rynien ze zwykłymi hakami najczęściej rozpoczyna się od zamocowania przy leju stanowiącym wlot do rury spustowej najniższego haka. A Następnie mocujemy hak który jest położony najwyżej (ten który jest najbardziej oddalony od leja), rozciąga się pomiędzy nimi mocną linkę lub żyłkę (można ją np. przywiązać do haków), po czym haki mocuje się w taki sposób aby uzyskać spadek rynny około 2-5cm na 1m. Dna pozostałych haków powinny znajdować się w linii wyznaczonej przez linkę lub żyłkę. Niektóre z dostępnych haków umożliwiają niewielką korektę na elementach mocujących. Stalowe haki mocowane na stałe koryguje się poprzez doginanie. Następnym krokiem jest przygotowanie orynnowania. Polega to na przycięciu rynien na taką długość tak aby łączenia nie wypadały w miejscu uchwytów. Jak i wycięcia otworów tam gdzie mają znajdować się kosze spustowe jeśli technologia montażu tego wymaga. Kolejnym etap naszych p[rac jest montaż rynien. Wcześniej przygotowane odcinki rynien wstawia się w uchwyty i łączy się je za pomocą złączek zatrzaskowych, zwracając szczególną uwagę na to by krawędź rynny sięgała do znaczenia umieszczonego wewnątrz złączki. Jest dzięki temu możliwość swobodnego rozszerzania się i kurczenia rynny pod wpływem temperatury. W ten sposób zapobiegniemy ewentualnemu odkształcania się orynnowania. Przed ostatnim etapem jest montaż lejów spustowych i zaślepek. Po zamontowaniu ich na ułożonych rynnach, do rynien wlewa się bardzo dużo wody. Ma to na celu sprawdzenia czy rynny są drożne oraz czy nie powstają zastoiny. Ostatnim już etapem jest montaż rur spustowych. Rury spustowe łączy się najczęściej na wciska, a w miejscach połączeń montuje się obejmami do ściany domu. Obejmy montuje się tylko i wyłącznie pod dolnym kolanem odsadzki oraz pod złączkami czy kielichami łączącymi poszczególne rury. Odległość pomiędzy obejmami nie może przekraczać 2m.

Tagi: , , , , , ,

Kategoria: Dach