Piorunochron
Opublikowano Listopad 1, 2009
Stosujemy w budynkach które są wyższe niż 15 metrów i o powierzchni przekraczającej 500 metrów kwadratowych jeśli postawione są w strefie zabudowania rozproszonego;
- gdy wykonane są z materiałów łatwopalnych i pokrytymi takimi materiałami jak trzcina czy gont;
- w miejscach gdzie budynki są szczególnie narażone na wyładowania burzowe na przykład na wzgórzach. Myśląc jednak o bezpieczeństwie własnego domu nie możemy się kierować jedynie przepisami prawa. Bardzo ważny jest w tej sytuacji zdrowy rozsądek. Jeżeli dom stoi w dużej odległości od innych zabudowań czy samotnie stojących drzew to bez względu na wymagania natury prawnej warto jest zabezpieczyć dom w postaci piorunochronna. Porównując wartość całego domu nie jest to stosunkowo duży wydatek, a daje nam bezcenne poczucie bezpieczeństwa kiedy zbliżać się będzie burza. W przypadku gdy olbrzymia energia jaką niesie ze sobą uderzenie pioruna nie zostanie bardzo szybko odprowadzona do ziemi cokolwiek stanie jej na drodze zostanie zniszczone lub bardzo poważnie uszkodzone. Tylko zainstalowanie instalacji piorunochronnej jest w stanie skutecznie zabezpieczyć nasz dom przed niszczycielską mocą tak potężnego wyładowania elektrycznego. Zabezpieczenie to ma bardzo prostą budowę i składa się z następujących elementów: z naturalnych lub sztucznych zwodów oraz przewodów odprowadzających wyładowanie do ziemi zwanych najczęściej uziomem. Są to ułożone w odpowiedni sposób zwody sztuczne, a na dachach najczęściej z miedzi, stali cynkowej lub stal nierdzewna o przekroju 6mm. Jeżeli natomiast budynek jest pokryty materiałami niepalnymi to zwody mocowane są najczęściej za niskich wspornikach bezpośrednio nad powierzchnią dachu. Jeśli jest to dach płaski to układamy je wzdłuż wszystkich krawędzi. Natomiast jeśli dach jest kształtu spadzistego to montujemy je wzdłuż kalenicy oraz krawędzi do niej równoległej.
Tagi: Dach, Elektryka, metal, oporność, piorun, piorunochron, pioruny, uziemienie
Kategoria: Elektryka
Najtrudniejszym zadaniem elektryka jest zaprojektowanie i wykonanie instalacji elektrycznej w domu tak ażeby była bezpieczna nawet jeśli korzystający z niej mieszkańcy dal przykładu podam tu małe dzieci zachowują się w sposób nierozsądny. Najczęściej używa się przewodów płaskich umieszczając je w płytkich bruzdach wyciętych w tynku. Do ściany mocujemy je za pomocą uchwytów z tworzywa sztucznego. Natomiast jeśli przewody są szerokie na przykład 5-żylowe mocujemy je za pomocą aluminiowych blaszek które przytwierdzamy do ściany za pomocą kołków rozporowych. Innym sposobem na poprowadzenie przewodów jest poprowadzenie ich w elastycznych rurkach wykonanych z tworzywa sztucznego które układamy w głębokich bruzdach ściennych. Lecz takie rozwiązanie jest dużo bardziej czasochłonne oraz pracochłonne co powoduje zwiększenie kosztów takiej instalacji. Warto jest je jednak zastosować tam gdzie ewentualna wymiana łączyła by się ze zniszczeniem powierzchni ścian np. okładziny z płytek w kuchni lub łazienki. Przewody powinniśmy zawsze układać w odpowiedniej odległości od drzwi i okien, zawsze pionowo lub poziomo lecz w żadnym przypadku po skosie. Przewody zasilające w jednym pomieszczeniu najczęściej prowadzimy od gniazda do gniazda. Warto zastosować tak zwany układ pierścieniowy gdzie obwód tworzy zamknięta pętla, ponieważ gdy zostanie odcięty prąd z jednym z gniazd nie będzie to miało wpływu na pozostałe gniazda. W niektórych przypadkach zwłaszcza jeśli chodzi o duże pomieszczenia bardziej korzystne jest zasilanie z dwóch różnych źródeł ponieważ wyłączenie jednego z nich nie unieruchamia wszystkich pozostałych w pomieszczeniu urządzeń. Przewody łączy się tylko i wyłącznie w puszkach instalacyjnych. Puszek nie pokrywa się tynkiem ponieważ w razie awarii był bardzo łatwy dostęp tym bardziej że do uszkodzeń najczęściej dochodzi w miejscu łączeń. Do łączenia przewodów używamy tylko i wyłącznie specjalnych złączek. W żadnym wypadku nie można ich łączyć przy pomocy skręcenia żył ponieważ takie połączenie jest wysoko niebezpieczne, a dodatkowo uniemożliwia jakąkolwiek kontrole stanu połączenia. Przewodów ze względu na możliwość zalania nie kładziemy poniżej rur wodociągowych lub kanalizacyjnych. Nie powinny się również stykać z przewodami instalacji gazowych, a zalecana odległość to 10cm. W łazienkach, kuchniach czy też pralniach zagrożenie pożarowe jest szczególnie duże. Metalowe konstrukcje obudowy pralki, lodówki czy kuchenki są doskonałymi przewodnikami dlatego gdyby znalazły się pod napięcie mogło by dojść do porażenia prądem. Natomiast jeśli rury wodociągowe wykonane są z metalu to również dotknięcie kranu lub niesprawnego urządzenia elektrycznego może spowodować bardzo ciężkie porażenie prądem.